6 Şubat depremlerinin üçüncü yıl dönümünde Kahramanmaraş Kapıçam Mezarlığı, acının ve özlemin buluşma noktası oldu. Şafak sökmeden kabir ziyaretlerine başlayan aileler, sevdiklerini dualarla andı; o meşum günün izleri tazeliğini korurken, hafızalara kazınan Mesut Hançer de kızının mezarı başındaydı.
6 Şubat depremlerinin üçüncü yıl dönümünde, Kahramanmaraş Kapıçam Şehir Mezarlığı, bir kez daha hüzne ve tarifsiz bir özleme sahne oldu. Şafağın sökmesini beklemeden, gecenin ayazında mezarlığa akın eden binlerce yürek, enkaz altında yitirdikleri sevdiklerinin kabirleri başında anma törenlerine başladı. Bu özel gecede, zamanın acıları dindirmediği bir kez daha gözler önüne serildi.
Mezarlık kapıları açıldığında içeri dolan acılı aileler, sevdiklerinin sonsuz istirahatgahlarını adeta birer mabet gibi ziyaret etti. Türk bayraklarıyla taçlandırılmış kabirler, ay yıldızlı şehitliği andırırken, yakınlarını kaybedenler elleriyle toprağı suladı, en taze çiçekleri özenle yerleştirdi. Her bir fidan, her bir damla su, yitirilen canlara duyulan bitimsiz sevgiyi fısıldıyordu.
Bu hüzünlü buluşmada, mezarlıklar sadece birer kabristan değil, aynı zamanda sessiz çığlıkların ve derin hasretin yankılandığı mekanlara dönüştü. Dualar okundu, Kur’an-ı Kerim tilavet edildi. Gecenin soğuğuna inat, yakılan küçük anma ateşlerinin etrafında toplanan depremzedeler, birbirlerine sarılarak teselli bulmaya çalıştı. Kiminin omzunda hıçkırıklar, kiminin gözlerinde dinmeyen yaşlar vardı. Bu anlarda, sözlerin kifayetsiz kaldığı, ortak acının ise büyük bir dayanışma bağı oluşturduğu görüldü.
Kahramanmaraş Büyükşehir Belediyesi ekipleri de bu acı dolu gecede aileleri yalnız bırakmadı. Mezarlıkta bulunanlara sıcak çay ve çeşitli ikramlar sunularak, bir nebze olsun içleri ısıtılmaya çalışıldı. Bu küçük jestler, büyük acılar içinde kıvranan yüreklere dokunan anlamlı birer teselli oldu.
6 Şubat depremlerinin en unutulmaz karelerinden birine imza atan Mesut Hançer de, kızı Irmak Leyla Hançer’in mezarı başındaydı. Ebrar Sitesi enkazında, 16 yaşındaki kızının cansız elini tutarken çekilen o fotoğraf, milyonların hafızasına kazınmış, depremin simgesi haline gelmişti. Mesut Hançer ve eşi Gülseren Hançer, felaketin üçüncü yıl dönümünde de evlatlarının mezarını şafak sökmeden ziyaret edenler arasındaydı.
Gözleri dolu dolu konuşan baba Hançer, acının üç yıldır hiç dinmediğini, hatta daha da derinleştiğini dile getirdi. “Senesi geldi, hiçbir zaman unutulmuyor bu acı. Bu acı hiçbir zaman için tarif edilebilecek acı değil. Kızımı kaybettim, ailemi kaybettim komple. Yani hiç tarif edilecek gibi değil,” sözleriyle yüreğindeki koru anlattı. Deprem sonrası Ankara’ya yerleştiklerini belirten Hançer, her yıl 6 Şubat’ta kızları Irmak Leyla’yı ziyaret etmek için Kahramanmaraş’a geldiklerini söyledi. Bu sözler, yaşanan yıkımın sadece fiziki değil, ruhsal olarak da ne denli kalıcı olduğunu bir kez daha hatırlattı.
Yorum Yap