Rüştü Güngör

Rüştü Güngör

1972

28 Temmuz 2018 - 17:15

Aslında her şeyin başladığı tarih,12 Mart 1971. 12 Mart 1971’de üç kuvvet komutanı ve Genel Kurmay Başkanı’nın imzasıyla TRT haber bültenlerinden okunan hükümete yönelik muhtıra ile Ordu, “Silahlı Kuvvetler İç Hizmet Talimatı”nın Anayasa’dan daha üstün bir belge olduğunu pratikte kanıtlayarak Süleyman Demirel’in AP hükümetini düşürdü. Hükümeti kurma görevi, 19 Mart’ta CHP’den istifa eden Nihat Erim’e verildi. Bunun üzerine CHP’de Erim Hükümeti’ne katılıp katılmama tartışması yaşandı. Bu tartışma belki de CHP tarihine yön veren bir tartışma oldu diyebiliriz. İnönü, hükümete girme, Ecevit ise girmemeyi savundular. Bunun sonucu, 21 Mart’ta Ecevit Genel Sekreterlik görevinden istifa etti. Merkez Yönetim Kurulu da Ecevit ile beraber hareket etti. Böylece partide yeni bir çatışma çıktı. Parti Meclisi 25 Mart’ta Genel Sekreterliğe Şeref Bakşık’ı getirdi. Bakşık da 18 Kasım’da istifa etti, yerine 27 Kasım’da Kamil Kırıkoğlu getirildi. Bütün bu olaylar üzerine olağan üstü kurultay yapılması kaçınılmaz oldu.  5 Mayıs 1972’de parti içindeki mücadelenin çözümü amacıyla olağanüstü kurultay’a gidildi. Gündeme göre, parti meclisi için güven oylaması yapılacak, güvenoyu alamaması halinde yeni parti meclisi seçilecekti. İnönü, kurultayda yaptığı konuşmada, “Kurultayın toplanmasına neden olan anlaşmazlık, hem benim hem Bülent’in birlikte görev almalarıyla çözülemez” dedi. Ecevit de Kurultay konuşmasında, İnönü’yü denge politikası izlemekle suçladı.7 Mayıs’ta yapılan güven oylamasında Ecevit yanlısı parti meclisi, 507’ye karşılık 709 oy ile  kurultaydan güvenoyu aldı. Bu sonuç üzerine İsmet Inönü’nün, 8 Mayıs 1972 tarihinde, 33 yılı aşkın bir süre bulunduğu genel başkanlık görevi son bulmuştu. Birisi 47 yaşında bir gazeteci, henüz Karaoğlan olmamış. Karşısındaki ise Lozan kahramanı, Atatürk’ün yoldaşı İsmet İnönü. O gün o salonda oturan kurultay delegeleri değişimin zor olduğunu biliyorlardı. Onlar İsmet Paşa’yı çok seviyordu, ama değişmeliydi. Oy vermeyecekleri için üzgünlerdi. Ama yeni bir isme ihtiyaç vardı. O da Ecevit’ti. O delegeler ciğerine taş basarak yüreğini dağlayarak Ecevit’e oy verdi. Peki o kurultayda Ecevit genel başkan oldu. İsmet paşa’nın CHP’liler üzerinde değeri düştü mü? Kesinlikle hayır. Bugün CHP 1972 yılı benzeri bir durumla karşı karşıya. Muharrem İnce’nin Cumhurbaşkanlığı seçiminde yakaladığı rüzgâr ve aldığı oy oranından dolayı değişim isteyen kurultay delegeleri bu yenilenmeyi görmek istiyor istiyor. Belki de bugün CHP 1972’deki bir dönüm noktasında. Eğer bir değişim olur ve Muharrem İnce genel başkan olursa şundan hiç bir şüphe yokki; Sayın Kemal Kılıçdaroğlu partililer tarafından başının tacı olarak kalacak. Ona hak ettiği saygıyı her zaman göstereceklerdir. Onun siyasetteki beyefendi duruşu, dürüstlüğü unutulmayacaktır. En önemlisi adalet için yağmur yaş demeden Ankara’dan istanbul’a büyük yolculuğunu her zaman yüreklerinde taşıyacaklardır. Şunu da unutmayalım ki, değişmeyen tek şey değişimin kendisidir.

YORUMLAR

  • 0 Yorum
Henüz Yorum Eklenmemiştir.İlk yorum yapan siz olun..

Son Yazılar